Ang Parabula ng Dalawang Monghe

May isang matandang monghe na nagwawalis sa kapaligiran ng monasteryo sas ilalim ng matinding sikat ng araw.

Dumaan ang isa ring monghe at nagtanong sa kanya. "Ilang taon ka na?"

Sumagot ang matandang monghe, "Pitumpo't pito."

"Ang tanda mo na pala! Bakit nagapakahirap ka ang magtrabaho?" sabi ulit ng isang monghe.

"Kasi nandito ako." sagot ng matandang monghe.

"Bakit sa ilalim ng sikat ng araw?" tanong ulit ng isang monghe.

"Kasi nandito ang araw."

Technorati tags:
parabula,bugtong,Tagalog riddles,parable

Ang Parabula ng Asarol

Ang Parabula ng Asarol

Isang magsasaka ang nag-araro ng kaniyang bukid araw-araw nang mga nagdaang taon. Mahirap na trabaho pero sagana naman siya. Isang araw ay tinanong niya ang sarili niya bakit nagpapakahirap siya.

May isang monghe na kumatok sa bahay niya at humihingi ng limos. Naisip niya na maganda ang buhay ng monghe, walang masadong responsibilidad.

Kaya, nagpasya siyang iwanan ang kaniyang mga ari-arian at magmonghe rin.

Pagkataos niyang umalis sa bahay, naramdaman niyang walang kalaman-laman ang kaniyang mga kamay. Nahirati kasi siyang laging hawak ang asarol sa araw-araw at ngayon ay para siyang nanibago.

Bumalik siya sa kaniyang bahay, kinuha niya ang asarol at nag-isip siya kung ano ang gagawin niya doon. Nanghihinayang siyang itapon yon dahil yon ay matalim at makintab ahil sa dalas nang gamit niya.

Binalot niya ito at itinago sa loob ng bahay. Pagkatapos ay umalis ulit siya.

Ang magsasaka ay nagpumilit matuad ang mga kinakilangan para maging mabuting monghe. Pero, hindi niya mapigilan ang pagbabalik-alala sa kaniyang asarol tuwing mapaadaan sila sa isang taniman. Umuuwi siya at hinihimas ang asarol pagkatapos ay balik ulit siya sa templo.

Dumaan ang pito hanggang walong tao, naramdaman niyang tila hindi siya masaya ay malayang monghe pagkataos niyang magpakabanal. Mayroong sagabal at iyon ang nagaabigat sa kaniyang kalooban. Umuwi siya sa bahay, kinuha niya ang asarol at itinapon niya sa lawa.

Pagkatapos lumubog ang asarol. tuwang-tuwang nagsisigaw ang magsasaka nang,
"Nanalo ako, Nagwagi ako.

Nang oras na yon ay dumaraan ang hari ang batalyon nito mula sa matagumpay na pakikidigma. Narinig niya ang monghe at tinanong, "Ano ang iyong napanalunan? Bakit ka napakasaya?"

"Natalo ko ang masasamang damdamin na nasa aking puso. Pinalaya ko na ang aking sarili sa mga materyal na bagay na siyang nagpapabigat sa aking nais na maging isang nilalang.

Namasdan ng hari na masaya talaga ang monghe dahil sa siya ay malaya na sa mga pagnanasa sa mga bagay na materyal.

Nag-isip din siya."Nanalo nga ako pero ako ba ay masaya? Kinamkam ko ang mga lupang hindi sa akin. Hindi ito ang tunay na tagumpay.

Napag-isip din ng hari na ang tunay na matagumpay ang karaniwang tao na napalaya ang sarili sa pag-iimbot ng mga bagay na makakapagpaligayang pang materyal ay ang tunay na nagwagi.

Technorati tags:
parabula,bugtong,Tagalog riddles

Ang Parabula ng Gutom na Utak

Dear Readers,
Ito ang Tagalog version. Para sa English, pumunta sa Parable of the Hungry Mind.

May isang propesor na nakipagkita sa isang Ginagalang na Pinunong Zen. Tinanong niya kung ano ang ibig sabihin ng Zen. Ang Pinuno ay matahimik na nagbbuhos ng tsaa sa isang tasa. Puno na ang tasa subali't patuloy pa rin ang kaniyang pagbuhos.

Ang propesor ay hindi nakatiis at tinanong kung bakit patuloy pa rin ang kaniyang pagbuhos kahit puno na ang tasa.


"Ibig kong ipakita saiyo," sagot ng inunong Zen," na katulad din yan nang iyong nasang maunawaan kung anong ibig sabihin ng Zen habang ang iyong utak ay puno". Kailangang
alisin mo muna ang iyong pinaniwalaan tungkol sa Zen bago mo unawain kung ano talaga ang Zen."



Technorati tags:
parabula,bugtong,Tagalog riddles

Ang Parabula ng Gutom na Aso

Dear readers,

For English version, go to The Parable of the Hungry Dog.

Ito ay parabula ni Buddha na ginagamit niya sa kaniyang pangangaral.

Ang Gutom na Aso


Mayroong isang dakilang hari na mapang-api sa kaniyang sinasakupan. Dahil doon ay kinasusuklaman siya ng mga tao.

Nang mabalitaan niyang nasa kaniyang kaharian ang isang Banal na Tao, pinuntahan niya ito at humingi ng aral upang magamit niya ang kaniyang pag-iisip sa makakabuti lalo sa kaniya.

Ang Banal na Tao ay nagsabi: Ikukuwento ko saiyo ang parabula ng gutom na aso.


Mayroong isang malupit na mapang-alipin na n hari kaya ang diyos na si Indra ay nagbalatkayong isang
mangangaso.
Kasama niya ang Demonyong si Matali na nag-anyong napakalaking aso, sila ay bumaba sa lupa. Pagpasok nila sa palasyo ay umatungal nang napakalungkot kung kaya ang mga
gusali ay nayanig ang kailaliman nito. Ang malupit na hari ay nag-utos na dalhin ang mangangaso sa kaniyang harapan at tinanong ang dahilan ng pag-aalulong ng aso.

Sabi ng mangangaso, "Ang aso ay gutom ". Kaya dali-daling nag-utos ang hari na kumuha ng pagkain. Pagkatapos ubusin ang hinandang pagkain, umalulong ulit ang aso. Nag-utos ulit na magdala ng pagkain ang hari para sa aso hanggang maubos ang kanilang inimbak na pagkain, hindi pa rin huminto ang aso sa kaaalulong. Naging desperado ang hari. Siya ay nagtanong, "Walang makakabusog sa asong iyan?" "Wala", sagot ng mangangaso. "Maliban siguro kung ipapakain ang balat ng kaniyang mga kaaway. "At sino ang mga kaaway niya ?" urirat ng hari.

Sumagot ang mangangaso: Ang aso ay atuloy na aalulong hanggang may naguguton na tao sa kaharian at ang kaniyang mga kaaway any ang mga malulupit na umaapi sa mahihirap.
Ang hari na tinutukoy ng Mangangaso ay naalala ang kaniyang masasamang gawi at siya ay nagtika at sa unang pagkakataon ay nalinig siya sa pangaral ng kabutihan.

Nang tapos na ang kuwento, pinagsabihan ng Banal na Tao ang hari na namutla sa takot :
"Ang Tathagat ay mapapadali ang pandinig ng mga may kapangyarihan at ikaw dakilang hari kapag narinig mo ang pagtahol ng aso, isipin mo ang mga Turo ni Buddha at tatahimik ang Aso.



Technorati tags:
parabula,bugtong,Tagalog riddles

The Parable of the Hungry Mind

Dear Readers,

This is the English version of the Parabula ng Gutom na Utak.

Once, a professor went to a Zen Master. He asked him to explain the meaning of Zen. The Master quietly poured a cup of tea. The cup was full but he continued to pour.

The professor could not stand this any longer, so he questioned the Master impatiently, "Why do you keep pouring when the cup is full?"

"I want to point out to you," the Master said, "that you are similarly attempting to understand Zen while your mind is full. First, empty your mind of preconceptions before you attempt to understand Zen."



Technorati tags:
parabula,bugtong,Tagalog riddles

The Parable of the Hungry Dog

Dear readers,

This is the English version of Ang Parabula ng Gutom na Aso.

The Hungry Dog

There was a great king who oppressed his people and was hated by his subjects; yet when the Tathagata came into his kingdom, the king desired much to see him. So he went to the place where the Blessed One stayed and asked: "O Sakyamuni, canst thou teach a lesson to the king that will divert his mind and benefit him at the same time?"

And the Blessed One said: "I shall tell thee the parable of the hungry dog:

There was a wicked tyrant; and the god Indra, assuming the shape of a hunter, came down upon earth with the demon Matali, the latter appearing as a dog of enormous size. Hunter and dog entered the palace, and the dog howled so woefully that the royal buildings shook by the sound to their very foundations. The tyrant had the awe-inspiring hunter brought before his throne and inquired after the cause of the terrible bark. The hunter said, "The dog is hungry," whereupon the frightened king ordered food for him. All the food prepared at the royal banquet disappeared rapidly in the dog's jaws, and still he howled with portentous significance. More food was sent for, and all the royal store-houses were emptied, but in vain. Then the tyrant grew desperate and asked: 'Will nothing satisfy the cravings of that woeful beast?' "Nothing," replied the hunter, nothing except perhaps the flesh of all his enemies.' 'And who are his enemies?' anxiously asked the tyrant. The hunter replied: 'The dog will howl as long as there are people hungry in the kingdom, and his enemies are those who practice injustice and oppress the poor." The oppressor of the people, remembering his evil deeds, was seized with remorse, and for the first time in his life he began to listen to the teachings of righteousness."

Having ended his story, the Blessed One addressed the king, who had turned pale, and said to him:

"The Tathagata can quicken the spiritual ears of the powerful, and when thou, great king, hearest the dog bark, think of the teachings of the Buddha, and thou mayest still learn to pacify the monster."



Technorati tags:
parabula,bugtong,Tagalog riddles